Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
8 / 2 / 2021

Η διαίσθησή μου σπάνια κάνει λάθος. (Για την ακρίβεια, αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ καμία περίπτωση που έχει κάνει λάθος, αλλά υποθέτω κάποτε θα έχει κάνει.)

Από την αρχή αυτής της πανδημίας, όταν τα ΜΜΕ είχαν αρχίσει να τρομοκρατούν ασύστολα τον γενικό πληθυσμό, είχα μια περίεργη αίσθηση για το όλο θέμα. Πολύ απλά δεν μπορούσα να το πιστέψω. Κάτι, εσωτερικά, με ενοχλούσε. Το ερεύνησα, και τότε έβρισκα μόνο διάφορες σαχλαμάρες και ανακρίβειες. Έφτασα μέχρι και στο σημείο να αναρωτηθώ μήπως τελικά έκανα λάθος, μήπως σκεφτόμουν μαλακίες και όντως ήταν μια τόσο σοβαρή κατάσταση όσο ήθελαν να λένε.

Μετά, όμως, άρχισα να ανακαλύπτω διάφορες πληροφορίες σε websites του εξωτερικού που δικαιολογούσαν τις ενστικτώδεις αμφιβολίες μου για το όλο θέμα. Και σταδιακά ακόμα και σε ελληνικά websites άρχισα να βρίσκω παρόμοιες πληροφορίες, καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αφυπνίζονταν μπροστά σ’αυτή την τραγική αλήθεια: ότι ναι μεν υπάρχει ένας ιός που κυκλοφορεί αλλά τα μέτρα που παίρνονται είναι αδικαιολόγητα απολυταρχικά και οδηγούν τις κοινωνίες στο βάραθρο.

Και ορίστε πού έχουμε φτάσει σήμερα: Από το κακό στο χειρότερο. Αμφιβάλλει κανείς;

Ένας χρόνος έχει περάσει από τότε που η διαίσθησή μου με προειδοποιούσε για κάτι τρομερά κακό και δεν ήμουν σίγουρος αν είχε δίκιο.

Τελικά, είχε δίκιο.

Τι έχει γίνει από τότε ώς τώρα:

  • καταστροφή της οικονομίας·
  • γενικευμένη παράνοια, αδικαιολόγητη για τα πραγματικά δεδομένα της πανδημίας Covid-19·
  • διχασμός της κοινωνίας·
  • ολοένα και περισσότερα κρούσματα και νεκροί, παρά τα καταστροφικά lockdown που δεν βοηθάνε σε τίποτα·
  • αποδεδειγμένα ψέματα σχετικά με αριθμό νεκρών και κρουσμάτων·
  • λανθασμένη και τυχαία χρήση των αμφιλεγόμενων τεστ για κορονοϊό, με αποτέλεσμα ο καθένας να ερμηνεύει τα αποτελέσματα όπως τον βολεύουν·
  • ανόητη θεοποίηση της μάσκας, που όλοι οι σοβαροί επιστήμονες ξέρουν ότι ελάχιστα προστατεύει, αν προστατεύει καν·
  • συζήτηση για έμμεσο ή άμεσο καταναγκαστικό εμβολιασμό (ξεκάθαρη, δηλαδή, παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων)·
  • θεοποίηση εμβολίων σαν να είναι μαγικά ελιξίρια ενώ δεν έχει ακόμα αποδειχτεί η αποτελεσματικότητά τους παρά μόνο εργαστηριακά·
  • παρανοϊκή, τρομαγμένη επιθυμία του κόσμου να εμβολιαστεί παρότι ξέρει ότι θα τον αναγκάζουν να εμβολιάζεται επανειλημμένως ανά 6μηνο·
  • πλήρης συγκάλυψη των πιθανών τραγικών παρενεργειών των εμβολίων·
  • προσπάθεια κατάπνιξης ελεύθερων φωνών που επιχειρούν να αποκαλύψουν την αλήθεια για όλα τα παραπάνω.

Η κατάσταση είναι τραγική, και δεν φαίνεται να βελτιώνεται αν ο κόσμος δεν αφυπνιστεί και αρχίσει να λέει ΟΧΙ.

Τις προάλλες ο Σαχίνης έκανε μια καταπληκτική εκπομπή στο ΚΡΗΤΗ TV σχετικά με τον κορονοϊό, όπου έφερε καλούς, ευφυείς, και ειλικρινείς επιστήμονες όπως Ιωαννίδης, Φαρσαλινός, και άλλους, οι οποίοι δεν εγκρίνουν τα μέτρα για τον κορονοϊό και θεωρούν ότι είναι αντιεπιστημονικά.

Πώς; Μα, οι... ψεκασμένοι δεν είναι εναντίον της επιστήμης;

Όχι, οι υποτιθέμενοι «ψεκασμένοι» δεν είναι εναντίον της επιστήμης. Είναι υπέρ της ελευθερίας. Οι κορονοκράτορες – αυτοί που επιβάλλουν τα απολυταρχικά μέτρα – είναι και εναντίον της επιστήμης και εναντίον της ελευθερίας.

Και για όσους πάσχουν ακόμα από παράνοια για τον κορονοϊό και φοβούνται ότι είναι η χειρότερη επιδημία που έχει πλήξη την ανθρωπότητα, μπορούν να δουν παρακάτω μερικά αληθινά δεδομένα τα οποία παρουσίασε ο Ιωαννίδης τις προάλλες στην εκπομπή του Σαχίνη (αλλά μπορεί να τα βρει και οποιοσδήποτε κάνει μια απλή έρευνα στο διαδίκτυο):

Όπως φαίνεται, ο κορονοϊός δεν είναι και τόσο τρομερή επιδημία. Και τα θύματά του είναι κυρίως μεγάλης ηλικίας. Αν δεν υπολογίζονταν αυτοί που είναι μεγάλης ηλικίας, το ποσοστό θα ήταν τραγικά μικρότερο.

Τι σημαίνει αυτό;

Ότι καταστρέφουν τις κοινωνίες, τις οικονομίες, τα άτομα, τα πάντα, χωρίς καλό λόγο.

Όχι πως θα ήταν ποτέ δυνατόν να υπάρξει καλός λόγος για κάτι τέτοιο. Πολύ απλά, δεν λύνεις ένα πρόβλημα προκαλώντας περισσότερα προβλήματα. Και ούτε καν αυτό το πρόβλημα δεν μπορούν να λύσουν! Ο Ιωαννίδης, μάλιστα, τονίζει ότι τα lockdown λειτουργούν αντίστροφα, χειροτερεύοντας τα πράγματα ακόμα και για την ίδια την πανδημία (πράγμα που προσωπικά ήδη υποψιαζόμουν – απόδειξη ότι δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός επιστήμονας για να δεις το αυτονόητο).

Ο Φαρσαλινός, στην ίδια εκπομπή, είπε ότι δεν λύνεις ένα υγειονομικό πρόβλημα με μέτρα δημόσιας τάξης. Και αυτό είναι απόλυτα σωστά – ανάμεσα σε πολλά άλλα σωστά που είπε και συνεχίζει να λέει.

Ο Κλεάνθης Γρίβας – από τους λίγους ψυχιάτρους που συμπαθώ – είπε, αλλού, ειρωνικά, ότι ένα διαμέρισμα άρπαξε φωτιά και για να τη σβήσουμε γκρεμίσαμε όλη την πολυκατοικία!

Και πάλι δεν τη σβήσαμε, κύριε Γρίβα. Απλά γκρεμίσαμε την πολυκατοικία και τα απομεινάρια της άρπαξαν κι αυτά φωτιά...

Τώρα, το παραμύθι του συστήματος – των mainstream ΜΜΕ, των λαμόγιων του κορονοϊού, και των παραπλανημένων – είναι ότι διαμαρτύρονται – ποιοι; Άκου να δεις ποιοι λένε ότι διαμαρτύρονται: Οι ακροδεξιοί, οι εμμονικοί, οι ψεκασμένοι, τα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ, οι δεξιοί αναρχικοί, οι ακροαριστεροί, οι εθνικιστές...

Ξέχασαν να προσθέσουν άλλη μια κατηγορία: εμένα. Γιατί δεν νομίζω ότι ανήκω σε καμία από αυτές τις ομάδες.

Επίσης, ξέχασαν να προσθέσουν χιλιάδες επιστήμονες, ανεξάρτητους δημοσιογράφους, σκεπτικιστές και σκεπτόμενους, καλλιτέχνες και συγγραφείς, σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Όταν όλοι αυτοί, που πολλοί ανήκουν και σε τελείως αντίθετες ομάδες, διαμαρτύρονται μαζικά, ε, αυτό σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά εδώ, και πρέπει να δώσεις σημασία.

Πρώτον: Όχι άλλος φόβος. Κάποτε θα πεθάνεις ούτως ή άλλως. Είναι δυνατόν να κάθεσαι συνέχεια και να φοβάσαι τον θάνατο;

Δεύτερον: Όχι τυφλή αποδοχή στα μέτρα που παίρνονται για τον κορονοϊό.

Τρίτον: Όχι τυφλή αποδοχή των όσων λένε τα ΜΜΕ ή διάφοροι δήθεν παντογνώστες επιστήμονες. Κανένας δεν είναι ο Ιησούς Χριστός. Κανένας ουσιαστικά σήμερα δεν ξέρει παρά ελάχιστα για τον κορονοϊό. Μην πιστεύεις κάτι επειδή το άκουσες στα ΜΜΕ. Πολλά είναι και τελείως ψέματα ή τραγική παραποίηση της πραγματικότητας.

Τέταρτον: Προσωπική έρευνα. Ψάξε και βρες. Σήμερα, με το διαδίκτυο, ο καθένας μπορεί να κάνει προσωπική έρευνα· δεν είναι πια μόνο για τους λίγους. Ψάξε και βρες. Υπάρχουν πολλά πράγματα που αποκρύπτονται ή παραποιούνται από τις κυβερνήσεις και τα mainstream ΜΜΕ.

Πέμπτον: Σε καμία περίπτωση δεν δεχόμασταν εξαναγκαστικές, έμμεσα ή άμεσα, επεμβάσεις επάνω στο σώμα μας... όπως, ας πούμε, κάποιος να χώνει βελόνες μέσα σου χωρίς τη συγκατάθεσή σου ή εκβιαστικά («δε θα βρίσκεις δουλειά άμα δεν κάνεις το εμβόλιο» κτλ).

Έκτο: Υποστηρίζουμε ανεξάρτητους επιστήμονες και σκεπτόμενους ανθρώπους που λένε την αλήθεια για τον Covid-19 και για τα εμβόλια, και εξαπλώνουμε τα λόγια τους όσο περισσότερο μπορούμε.

Επίσης καλό θα ήταν να εξαπλώσεις κι αυτό το κείμενο όσο περισσότερο μπορείς.

Ποτέ δεν θα πάψουμε να αγωνιζόμαστε για ελευθερία, όχι επειδή είμαστε κομματικοποιημένοι, ή ενταγμένοι, ή σε κάποια ομάδα, ή οτιδήποτε άλλο, αλλά επειδή θέλουμε να παραμείνουμε άνθρωποι.

Πάρε έναν ψεκαστήρα και άρχισε να ψεκάζεις μέχρι να γίνουν όλοι «ψεκασμένοι» και να καταλάβουν ότι τους κλέβουν τη ζωή.

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!